آرشیو برچسب: عراق

۳۱فروردین/۹۵

تجزیه و بالکانیزه کردن منطقه در دستور کار غرب

IMG22164707مقدمه :

«موشه یعلون» وزیر جنگ اسرائیل در سال ۲۰۱۴ طی سفری به آمریکا، از ادامه روند « بالکانیزاسیون » خاورمیانه خبر داد و گفت : «مرزهای خاورمیانه مسلما تغییر خواهد کرد.»

تعریف بالکانیزاسیون :

بالکانیزاسیون تجزیه یک کشور چندقومی یا چندملیتی به چند کشور کوچک تر است که از لحاظ قومیتی همگن هستند. این واژه در زمان فروپاشی امپراطوری عثمانی در منطقه بالکان رایج شد.

کشورهای هدف در بالکانیزاسیون منطقه :

سوریه، عراق و ترکیه کشورهای هدف در تجزیه و بالکانیزه کردن منطقه هستند. در این طرح، سوریه به دو قسمت شمالی به مرکزیت حلب و جنوبی با محوریت دمشق تقسیم می شود و عراق نیز به سه بخش شمالی به مرکزیت موصل، مرکزی با محوریت بغداد و جنوبی با مرکزیت بصره تجزیه می گردد. در این میان ایجاد یک واحد سیاسی متشکل از شرق عراق و غرب سوریه هم محتمل است. در بالکانیزه کردن منطقه، ترکیه نیز به سه بخش اروپایی، کردی و آسیایی تقسیم می شود.

تجزیه منطقه برای گسترش ناتو به شرق :

ناتو برای گسترش به شرق، چشم به کریدوری دارد که بخشی از سوریه، عراق و ترکیه را شامل می شود. ناتو قصد دارد از طریق کریدور کردی به حوزه قفقاز و هارتلند (قلب) جهان راه یافته و سپس حوزه نفوذ خود را تا هند، امتداد دهد.

بالکانیزه کردن منطقه و گسترش ناتو به شرق، امنیت ملی ایران و روسیه را با مخاطرات جدی مواجه می کند. برخی آگاهان، بحران قره باغ را نیز در این چارچوب تحلیل می کنند.

سایر اهداف بالکانیزه کردن منطقه :

  1. مهار ایران و قطع ارتباط بین ایران و محور مقاومت
  2. مهار ژئوپلتیکی روسیه و تضعیف اقتصاد این کشور
  3. تسلط بر منابع انرژی در منطقه قفقاز و خزر
  4. تامین امنیت و حفظ بقاء رژیم صهیونیستی
  5. ممانعت از تسلیحاتی شدن انرژی توسط ایران و روسیه

 

 

۰۴تیر/۹۲

اختلافات شیعه و سنی و تهدیدات نظامی علیه ایران

Iranهشت سال جنگ تحمیلی که با دفاع همه جانبه مردم و نهادهای نظامی از کشور و تحمل فشارهای اقتصادی و از دست رفتن بسیاری از زیربناهای اقتصادی کشور همراه بود، علاوه بر اینکه موجب شکوفایی برخی استعدادها و توانایی‌ها درون کشور گردید، موجب شده‌ست مردم کشورمان همواره در اضطراب شروع جنگی جدید باشند. این موضوع به معنای ترس از جنگ نبوده و نیست، چرا که ایرانیان همواره مردمانی شجاع بوده که از آئین و خاکشان به خوبی دفاع کرده‌اند لیکن خاصیت اصلی جنگ نابودی و از بین رفتن بسیاری از کوشش‌ها و تلاش‌های گذشته است. لذا منطقا سیاست‌مداران و مردم، از وقوع هرگونه درگیری نظامی تا حد امکان دوری کرده و تدابیر لازم در این خصوص را اندیشیده و پیاده سازی می‌کنند.

از ابتدای پیروزی انقلاب، همواره کشورمان توسط ایالات متحده و اسرائیل تهدید به حمله نظامی و حتی اتمی شده‌ است. لیکن تنها مورد این اقدامات با هماهنگی دول غربی و توسط کشوری مسلمان _ عراق (حزب بعث) _ صورت گرفت. این موضوع خود بیانگر این مهم است که اگر مجددا امریکا و سایر کشورهای غربی، خود مستقیما وارد نبرد با کشورمان نمی‌شوند. چرا که اولا، هزینه های سیاسی و افکار عمومی جهان برای آنها بسیار بالا خواهد بود و دوما، بیم از ضربات مهلک کشورمان، که موجب فروریختن هیمنه آنها می گردد. لذا در صورتی که جامعه جهانی بر روی گزینه نظامی اتفاق نظر داشته باشند، این گزینه مجددا توسط کشوری مسلمان انجام خواهد شد. از این مسیر علاوه بر اینکه نظرات دول غربی تامین می‌گردد، دو کشور مسلمان یکدیگر را تخریب کرده و هیچگونه آسیبی نیز به دول غربی وارد نگشته است. همچنین غرب می‌تواند از این نزاع برادرانه جهت ترویج نظریه اسلام هراسی بهره لازم را ببرد. حال با توجه به شرایط حال حاضر جهان، کدام‌یک از کشورهای مسلمان، دارای چنین پتانسیلی‌ست؟

مصر

با انتقال قدرت در این کشور از نظام مبارک و پیروزی اخوان المسلمین در انتخابات؛ تصور کارشناسان بر این بود که با روی کار آمدن دولتی که گرایشات اسلامی دارد، روابط ایران با مصر بهبود یافته و گسترش یابد. ولی با توجه به اعتقادات مذهبی رادیکال‌گونه اخوان المسلمین و سلفی‌ها، علاوه بر اینکه این مهم صورت نپذیرفت، اینک اخوان المسلمین و اقداماتش، به عنوان یکی از چالش‌های کشورمان به حساب می‌آید. اقداماتی که ادامه آن می‌تواند منجر به برپا شدن آتش فتنه میان شیعه و سنی شده و شعله‌های آن تا مرزهای کشورمان نیز زبانه کشد.

عربستان سعودی، قطر و اتحادیه عرب

موضوع سوریه، بیش از آنکه حکومت سوریه و شخص بشار اسد باشد، فشار بر ایران و حزب الله لبنان است. به دیگر سخن، تمام تلاش قطر و عربستان سعودی در بر هم زدن آرامش سوریه و حمایت از مخالفان نه برای برکناری سوریه، بلکه برای تضعیف حزب الله در مقابل اسرائیل و از طرف دیگر تضعیف نقش برجسته ایران در منطقه است. به گونه‌ای که تضعیف ایران در منطقه به هر شکل و صورتی که اقدام پذیرد، موجب می‌گردد علاوه بر اینکه یکی از دو کشور عربستان و قطر به عنوان ژاندارم منطقه انتخاب گردد، اختیارات و قدرت ایران در حوزه تنگه هرمز را نیز تحت الشعاع قرار داده و در گذر زمان به یکی از آنها منتقل می‌نماید. لذا چنین رویکردی موجب می‌گردد تا این کشورها و مجموعا اتحادیه عرب، به عنوان تهدیدی بالقوه در مسیر حمله نظامی به ایران در نظر گرفته شوند.

ترکیه

در طول سالهای گذشته، تلاش‌های دولت ترکیه بر دو بخش متمرکز شده است. اول، اقداماتی بین المللی جهت افزایش سطح مقبولیت این کشور، خصوصا در عرصه کشورهای اروپایی و دوم، تلاش در جهت ایفای نقش کلیدی و محوری در منطقه غرب آسیا _ خاور میانه. از این رو کشورمان با توجه به موقعیت جغرافیایی و همچنین پتانسیل‌های موجود به عنوان اصلی‌ترین رقیب ترکیه محسوب می گردد. لذا این کشور اگرچه ممکن است هیچگاه به صورت مستقیم با کشورمان رودررو نشود لیکن از هرگونه کمک و مساعدت به کشورهای درگیر با کشورمان _ اعم از منطقه پروازی و فرودگاه و سوخت رسانی _ دریغ نخواهد کرد.

******

در چنین شرایطی ست که رهبر معظم انقلاب، همواره و در سخنرانی‌ها و دیدارهای مختلف، بر اهمیت وحدت شیعه و سنی تاکید می کنند و می ‌فرمایند:

◊ امروز مهمترین دست آویز دشمن برای مقابله با بیداری اسلامی ایجاد اختلاف میان مسلمانان است. هر حرکتی اختلافی در میان ملت های مسلمان یا درون کشور های اسلامی بازی در زمین دشمن است

◊ مسلمانان اگر سرشان به اختلاف مشغول شد مسئله فلسطین و ایستادگی در برابر غرب و آمریکا به حاشیه میرود.
◊ امروز غربی ها برای حضور مجدد در زندگی مردم آفریقا حرکت تازه ای را شروع کرده اند.

◊ اگر مسلمین دست در دست هم بگذارند و با هم صمیمی باشند. ولو عقائدشان مخالف یکدیگر باشد، اما آلت دست دشمن نشوند. دنیای اسلام سربلند خواهد شد

وظیفه مسلمانان (شیعه و سنی)

بیداری اسلامی، با اعمال نفوذهای امریکا و هم پیمانانش، اگرچه نتوانست به شکل مطلوب در کشورهای اسلامی تغییرات بنیادی ایجاد نماید، لیکن تغییرات در همین حد نیز، موجب احساس خطر دول غربی شده است، لذا این کشورها همواره در تلاشند علاوه بر تغییر مسیر انقلاب‌ها، نتایج آنرا به نفع خود مصادره نمایند. از این رو، یکی از اصلی‌ترین روش‌های آنان اختلاف افکنی میان شیعیان و سنی‌هاست. لذا تلاش برای فهم عمیق‌تر مسائل و فتنه‌ها و صبوری بیشتر بر مشکلات، موجب جلوگیری از دچار شدن مسلمانان به جنگ‌های برادرانه می گردد.